Je grootvader en ik dachten dat we ons geheim mee zouden nemen in ons graf, maar sinds we weten van je tante Saskia's testament kunnen we niet anders meer dan openheid van zaken geven. Ik heb er vrede mee. Ik ga schrijven.
Het is 1941. Voor Hadewich Derksen zal de wereld nooit meer hetzelfde zijn, en dat komt niet alleen door de oorlog. Een familiegeheim dat ze nooit had willen prijsgeven moet boven tafel komen - daar heeft Johanna, haar twaalfjarige kleindochter en oogappel, recht op. Hadewich kiest ervoor de waarheid stapje voor stapje te onthullen via een dagboek. Op hetzelfde moment houdt Johanna haar eigen belevenissen bij in een schrift. Terwijl haar grootmoeder haar tollende gedachten, zorgen en angsten aan het papier toevertrouwt, vangt Johanna haar kleinemeisjeswereld in sprankelende woorden vol levenslust. Zo komen wroeging en onbevangenheid tegenover elkaar te staan en smelten uiteindelijk samen tot een bijzondere kleur uit de schilderswerkplaats: loodwit.
Marielle Kramer schrijft regelmatig columns en heeft ook enkele non-fictietitels op haar naam staan. Loodwit is haar roman debuut.
