De weg naar het Paasfeest wordt gekenmerkt door inkeer, bezinning, verstilling. Het is een weg waarop zich blijde verwachting vermengt met het besef dat het geloof in de nieuwe morgen voorafgegaan wotdt door een donkere nacht. Leven waarvoor gestreden moet worden, door het lijden heen. In toenemende mate komen op de dagen tussen Palmzondag en Witte Donderdag gemeenten bijeen, om zich in rust en stilte de weg van Jezus te binnen te brengen, om het lijden recht betrachten en samen de hoop en het geloof in deze weg levend te houden. Hoe zouden die bijeenkomsten vorm gegeven kunnen worden? Welke lezingen en teksten zijn er mogelijk? Welke liederen kun je zingen? Wat vermag een verbeelding? Hoe geef je de stilte gestalte?
